Mijn grootste angst

De laatste keer vertelde ik jullie over de risico’s als je plus-size en zwanger bent. Een aparte blog schrijven over de glucosetest en de groei-echo zijn er even niet van gekomen. Ik ging namelijk weer 5 dagen per week werken na een aantal maanden thuiswerken. Het bloggen bleef dus een beetje liggen, maar goed nieuws, mijn verlof is begonnen dus ik heb weer tijd om te schrijven.

Laat ik beginnen met de update dat de glucosetest en de groei-echo die week in mei prima waren. Geen zwangerschapsdiabetes dus en de baby groeide lekker op zijn eigen lijn net onder het gemiddelde. Mijn grote angst was altijd dat ik een grote baby zou krijgen. Eigenlijk verder nergens op gebaseerd want zo’n grote baby was ik zelf nou ook weer niet en mijn vriend (inmiddels man) al helemaal niet.
Het was dus best een opluchting om steeds te zien dat Mister baby lekker op zijn eigen lijn aan het groeien was.

Vrijdag 10 juli hadden we weer een controle bij de verloskundige. De kleine vermaakt zich gelukkig prima in de buik en is een echte druktemaker, lijkt nu al op zijn vader. Het was wel even schrikken tijdens deze controle. Waar ik altijd bang voor was ging nu juist de hele andere kant op, hij was wel erg weinig gegroeid.
Met dit scenario had ik nooit rekening gehouden, maar oké nog geen paniek, alleen wel extra op controle in het ziekenhuis.
Een uur na de controle werd ik al gebeld door het ziekenhuis dat we gelijk even langs mochten komen. Na alle weken een prima bloeddruk te hebben bleek mijn bloeddruk in het ziekenhuis toch echt wel hoog. Goh, hoe zou dat komen als je halsoverkop naar het ziekenhuis moet?
Verder leek gelukkig alles prima alleen de baby is wel wat aan de kleine kant. Vanaf nu zal ik in ieder geval 2 keer per week op controle moeten in het ziekenhuis.

Mijn angst was dus echt nergens voor nodig maar hopelijk groeit hij de komende weken toch nog wel iets meer! Komende woensdag heb ik weer een groei-echo en zullen we zien hoeveel erbij gekomen is.

Liefs,

Yentl